15 grudnia| Wiadomości

Boże przesłanie na Niedzielę radości

Jezus przychodzi i jako pierwszy dzieli się z nami wszystkim, czym jest. Chodzi więc przede wszystkim o przyjęcie Tego, który podzielił się z nami wszystkim, aby doświadczyć ognia, który wypala to, co nie ma w nas spójności, nie ma korzeni, nie odpowiada naszej prawdzie – stwierdza łaciński patriarcha Jerozolimy, kard. Pierbattista Pizzaballa OFM komentując fragment Ewangelii czytany dzisiaj w Kościele.

W tę trzecią niedzielę Adwentu spotykamy postać Jana Chrzciciela. Czytany dziś fragment Ewangelii św. Łukasza (Łk 3, 10-18), opisuje nie tyle postać Jana Chrzciciela, ile raczej poruszenie, jakie rodzi się wśród ludzi, gdy zaczyna on głosić Słowo Boże, które dotarło do niego na pustyni

skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni (Łk 3,2).

„Cóż mamy czynić?”

W centrum tego wydarzenia znajduje się pytanie, które pojawia się trzykrotnie: „Cóż mamy czynić?” (Łk 3, 10,12,14). Pytanie to zadają Janowi bardzo różne grupy ludzi, prowadzących odmienne życie i których style są od siebie bardzo odległe: są tłumy, są poborcy podatkowi i są żołnierze, a wszyscy zadają to samo pytanie: Cóż mamy czynić?

Czy my jeszcze umiemy czekać? Adwentowe przemyślenia Szefca

Za tym pytaniem kryje się przede wszystkim oczekiwanie: oczekiwanie, że otworzy się nowa droga, coś nowego dla swego życia. Fakt, że tak wiele różnych osób przychodzi do Jana z tym samym pytaniem, pozwala nam pomyśleć, że jest to pytanie, które dotyczy wszystkich, które jest obecne w sercu każdego człowieka. Każdy szuka lepszego życia, pełni, która nigdy nie jest całkowicie osiągnięta, drogi prawdziwego życia. Często za tym pytaniem kryje się doświadczenie niespełnienia: aby być szczęśliwym, zawsze czegoś nam brakuje, ale nie wiemy czego. Stąd pytanie: co powinniśmy zrobić?

Msze roratnie pomocą w modlitwie. Przyjdź, Panie!

Nic nadzwyczajnego

Odpowiedź Jana wprowadza w zakłopotanie. Od nikogo nie żąda czynienia rzeczy nadzwyczajnych i od nikogo nie żąda zmiany jego życia. Nawet od tych, których życie jest potencjalnie dwuznaczne, jak poborcy podatkowi

Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono (Łk 3, 13),

czy tych, którzy są wystawieni na przemoc, jak żołnierze

Na nikim pieniędzy