Eurotrip, dzień 30. Posłuchajcie muzyki i poczytajcie jakieś książki

Na zuchwałym noclegu (Wiedeń) pobudka jest wyjątkowa. Równo piąta, rozlega się szum zraszaczy. Ojciec zrywa się ratować dobytek. Spojler – nic nie zmokło. Budzikowemu głośnik odmawia posłuszeństwa i łączy się z pełną głośnością, prawdopodobnie z telefonem Manueli (wnioskując po repertuarze).

Z Wiednia wyjeżdżamy sprawniej, niż wjeżdżaliśmy, i nagle zabudowania oddają panowanie pagórkom. Porośnięte uprawami winogron, z piwniczkami, których wejścia wychodzą na drogę, zmuszają nas do ciągłego wspinania i zjeżdżania. W skali całego dnia jest to bardzo męczące.

Do Czech wjeżdżamy bez zmian w krajobrazie. Wiatr wraz z płynącym czasem wzmaga się i utrzymuje przez cały dzień. Kolejna zależność to tablice rejestracyjne. Im więcej czeskich, tym bardziej kierowcy przypominają poddenerwowanych kaskaderów.

Jazda po ruchliwych drogach wywołuje różne odczucia. Łukasz pyta Ojca: „Czy myśli Ojciec, że czyściec tych kierowców to będzie jazda na rowerach, a Pan Bóg będzie na nich trąbił?”. Następnie kierowcę, który minął go na styk, nazwał dzbanem, więc niezbyt to poważne rozważania.

Eurotrip, dzień 30 [ZDJĘCIA]

Na nocleg przyjmuje nas bardzo życzliwy pan, który proponuje nawet ognisko i przynosi ser i chleb. Jego żona donosi później gorącą herbatę. Chwilę rozmawiamy i próbujemy wytłumaczyć, że nie chcemy spać w domu i wystarczy nam trawnik i szopa. Jakoś przeżyjemy to, że prysznic zaraz po przyjeździe pan udostępnił tylko dziewczynom.

Pod parasolem, który rozstawił gospodarz, wyprawowicze dywagują o przyszłych kierunkach wypraw. Szymon wspomina Andrzeja Bobkowskiego, polskiego pisarza, śladem którego można by jechać z południa Francji do Paryża (dokonał tego w 1940 roku). Ojciec spytał, czy jest on może kolegą Renaty Lewandowskiej, o której wcześniej wspomniał Szymon. Na to Szymon z udawanym gniewem opowiada: „Posłuchajcie muzyki i poczytajcie jakieś książki”.

Maciej Pyka

Bilans dnia: