Moja Wielka Grecka Wyprawa, dzień 20. Zdrzemnij się, śpiący nie jesteś sobą

Jeśli macie kontakt ze swoimi bliskimi na wyprawie, zapytajcie czy pełne butelki przechowują w zamkniętych sakwach – w trosce o jadących z tyłu. Nie bądźmy obojętni na los rowerzystów NINIWA Team!

Pobudka nad morzem na wyspie Eubea byłaby mniej bolesna, gdyby nie komary. Kąsają bezlitośnie. Strat we śnie nie ponoszą jedynie śpiący najtwardszym snem, zdolni ignorować brzęczenie przy uchu i ukłucia w częściach ciała wystawionych poza śpiwór. Człowieka rozdziera dylemat – pocić się pod śpiworem czy oddać krew komarom?

Przejeżdżamy 12 kilometrów dzielących nas od noclegu do promu i w oczekiwaniu na przeprawę o. Patryk sprawije mszę świętą. Korzystamy z każdej możliwości do odespania nocy. Szybkie drzemki po mszy i na promie niektórym poprawiają humory.

W najgorętszej porze dnia zatrzymujemy się na rynku małego miasteczka ze sklepikiem i kawiarenkami. Dwie godziny na jedzenie lub drzemkę mijają zdecydowanie zbyt szybko.

Po sjeście ładujemy jedzenie i napoje do sakw prawych, ponieważ słoneczko w trakcie jazdy zachodzi po naszej lewej stronie. Teren się wypłaszcza, chociaż dookoła wznoszą się góry. Gdzieś przed nami jest Olimp, a po prawej – zakryte łańcuchem wzniesień morze.

Na weekend lądujemy w Makrichori na boisku piłkarskim w barwach Ruchu Radzionków i kąpiemy się pod prysznicem skonstruowanym z gustownej baterii umywalkowej marki Continental z wentylem Presta – po wymianie dętki Tomka.

Kolację przyrządzamy na murawie, hamaki wiszą, a nas usypia szum zraszaczy.

Na koniec dnia uprzejmie apelujemy, by wszyscy Niniwici dbali o to, by butelki z wodą lub colą umieszczać w środku sakw – nie na zewnątrz. Butelka plastikowa pod ekspanderem to puszka Pandory gotowa w każdej chwili zaatakować rower jadący za nią.

Maciej Pyka

Bilans dnia: