Anioł Stróż – czy naprawdę ktoś nad nami czuwa?
Czy każdy człowiek ma swojego Anioła Stróża? I jeśli tak, to co właściwie robi, kiedy nie widzimy żadnego skrzydlatego opiekuna? Dla Kościoła katolickiego odpowiedź na pierwsze pytanie jest jasna: aniołowie naprawdę istnieją. Nie są jednak postaciami z bajek ani symbolicznym obrazem dobra.
Kościół naucza, że aniołowie to stworzenia duchowe – niewidzialne, osobowe, obdarzone rozumem i wolną wolą. Nie mają ciała takiego jak człowiek. Zostali stworzeni przez Boga i służą Jego planowi zbawienia. W Biblii pojawiają się m.in. jako posłańcy Boga, którzy przekazują ludziom ważne wiadomości, pomagają im i chronią ich w określonych sytuacjach.
Jedną z prawd wiary związanych z aniołami jest nauka o Aniołach Stróżach. Katechizm mówi, że od początku ludzkiego życia aż do śmierci człowiek jest otoczony ich opieką i wstawiennictwem. Przy każdym wierzącym stoi anioł jako jego obrońca i przewodnik prowadzący ku życiu.
Co to oznacza w praktyce? Nie chodzi o niewidzialnego „superbohatera”, który automatycznie usuwa wszystkie problemy z naszego życia. Kościół nie uczy, że każda pomyślna sytuacja jest zasługą Anioła Stróża, a każde nieszczęście – jego nieobecnością. Nie wiemy też, w jaki konkretnie sposób aniołowie działają w poszczególnych sytuacjach. Ich pomoc jest określana jako tajemnicza, ale rzeczywista. Mogą chronić, prowadzić i wspierać człowieka, a także wstawiać się za nim u Boga.
Ważne jest również to, że Anioł Stróż nie odbiera człowiekowi wolności. Nie podejmuje za nas decyzji i nie zwalnia z odpowiedzialności za własne czyny. Chrześcijańskie życie nadal wymaga rozumu, sumienia, modlitwy i konkretnych decyzji.
Kościół zachęca więc nie tyle do fascynowania się samymi aniołami, ile do dostrzegania przez nich działania Boga. To Bóg jest źródłem zbawienia, a aniołowie są Jego sługami i posłańcami. Dlatego modlitwa do Anioła Stróża nie zastępuje modlitwy do Boga, ale wyraża zaufanie, że Bóg troszczy się o człowieka również poprzez swoich niebiańskich pomocników.
I jeszcze jedno: Kościół przestrzega przed nadawaniem Aniołom Stróżom własnych, wymyślonych imion czy przypisywaniem im każdej niezwykłej sytuacji. Pismo Święte podaje imiona Michała, Gabriela i Rafała – poza nimi nie należy tworzyć własnej „angelologii”.
Anioł Stróż nie jest więc magicznym talizmanem. Jest niewidzialnym stworzeniem Boga, któremu Bóg powierzył zadanie towarzyszenia człowiekowi. Możemy go nie widzieć i nie zawsze rozumieć jego działanie. Według wiary Kościoła nie oznacza to jednak, że jesteśmy pozostawieni sami sobie.
