Pierwsi świeccy w habicie. Kim są tercjarze franciszkańscy?
Podoba ci się życie zakonne, ale akurat już wcześniej się hajtnąłeś? To nie problem! ;) O takich osobach pomyślał św. Franciszek z Asyżu.
Może brzmi to żartobliwie, ale rzeczywiście w podobnej sytuacji znalazł się Lechezjusz i jego żona Buonadonna.
Lechezjusz urodził się w Gaggiano we Włoszech i był prawie rówieśnikiem św. Franciszka. Podobnie też jak on marzył o życiu rycerskim i trudnił się kupiectwem. Ożenił się z Buonadonną i początkowo żył bardzo skąpo i dostatnio. Małżonkowie jednak przeżyli w 1212 r. nawrócenie, skutkiem czego oddali swoje bogactwo ubogim, a dom przekształcili w szpital. Kiedy para spotkała św. Franciszka zapragnęła wstąpienia do zakonu, on do franciszkanów, a ona do klarysek. Ze względu na małżeństwo nie było to jednak możliwe, nawet przy obopólnej zgodzie małżonków.
Św. Franciszek odpowiedział na ich potrzebę serca tworząc pierwszy w świecie zakon świecki – Franciszkański Zakon Świeckich
Lechezjusz i Buonadonna byli prawdopodobnie pierwszymi osobami, którym św. Franciszek nałożył popielate habity pokutne oraz zakonne sznury. Pierwszą nieoficjalną Regułą trzeciego zakonu jest List do wiernych św. Franciszka z 1221. Później spisana została i zatwierdzona oficjalna reguła, którą z czasem aktualizowano. Założeniem tej inicjatywy jest życie jako osoba świecka, w świecie, ale jednocześnie według charyzmatu i z przyrzeczeniami, które wytyczają drogę życia.
Małżeństwo zamieszkało w pewnym domu przy polu, które Lechezjusz uprawiał, a płody ziemi przekazywał ubogim. Ostatecznie od osób, którym pomagali zarazili się chorobą i zmarli. Zostali zaliczeni do grona błogosławionych. Dziś na świecie jest wiele świeckich zakonów i instytutów, nie tylko przy franciszkanach, ale także dominikanach, kapucynach czy karmelitach.
Źródło: Redakcja NINIWA / brewiarz.pl / wikipedia
