Do Aten wracam jak strudzony rowerzysta

Nieważne gdzie, ważne z kim.

Podczas wyprawy zdałem sobie sprawę z tego, jak prosty jest to czas: wstaję, jem, jadę, jem, Msza i idę spać – i tak w kółko przez parę dobrych tygodni.

A konkretnie przez cztery tygodnie, ponieważ byłem zmuszony przez chorwacki szpital w Kninie wrócić do domu. Ale pech… Znajomy rodziny, słysząc to, powiedział, że muszę udowodnić innym, że jeszcze wrócę. Nie zastanawiając się długo, kupiłem bilet, pojechałem na lotnisko i wróciłem, zaskakując całą grupę NINIWA Team na wspólnej kolacji w Atenach.

Cudowne widoki zachwyciły mnie nie tylko z pozycji siodełka roweru, ale również z perspektywy ptaka – dzięki mojemu nowemu sprzętowi (stary dron zepsuł mi się dwa dni przed wyprawą) mogłem przemierzać przestrzeń powietrzną.

Najbardziej wspominam nocleg w Makedonii, gdzie byłem zafascynowany otwartością lokalnych ludzi i ich chęcią do grania w ping-ponga z lekko przecioranymi rowerzystami. Burmistrz, widząc nas jedzących chleb z mozzarellą, odpalił grilla i częstował napojami i lokalnymi przysmakami. To była długa noc z muzyką i tu zaczęła się moja taneczna przygoda, która trwała aż do ostatniej nocy przy molo w Kokotku.

— Ignacy Kot

Uczeń technikum budowlanego w Raciborzu. Nigdy się nie poddaje, o czym świadczy niespodziewany powrót w środku wyprawy. Profesjonalny operator szybkiego drona z kamerą, z nim można zwiedzać miasta z lotu ptaka. Wytrwały biegacz przebierający nogami po całym dniu zjazdów i podjazdów. Przyszły król parkietu i obrotów. Nasz najmłodszy uczestnik tegorocznej wyprawy, wnusio wuja Wojtka i pilnie strzeżony syn wyprawowego ojca – Tomka. Bez zastanowienia wyprzedza wszystkich na podjazdach, czasami doganiając nawet grupę przed sobą. Trzeba przyznać: nie ma sobie równych.

Wspomnienie pochodzi z książki pt. „Moja Wielka Grecka Wyprawa”.

Spotkanie organizacyjne przed kolejną wyprawą rowerową NINIWA Team odbędzie się 6 marca o 19:00 w Oblackim Centrum Młodzieży NINIWA w Kokotku. Szczegóły tutaj: