Rozważania Ewangelii na czwartek, 24 lutego

Mk 9,41-50
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze. Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie. Bo każdy ogniem będzie posolony. Dobra jest sól; lecz jeśli sól smak swój utraci, czymże ją przyprawicie?
Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą».

Zgorszenie ostatnimi czasy pokazało się w Kościele bardzo wyraźnie. Smutne to i bolesne, ale jednak prawdziwe i stało się częścią historii Kościoła, w którym jesteśmy. Zgorszenie powoduje wiele ran w sercu ludzkim i może te rany zostały zadane również tobie, który czytasz to rozważanie. W tym samym Kościele jednak pozostaje ciągle dla nas lekarstwo. Pozostaje mnóstwo ludzi, którzy podadzą ci kubek wody do picia zamiast trucizny zgorszenia. Tym kubkiem wody jest bliskość, troska, miłość, współczucie, oparcie. Obyś takich ludzi mógł spotkać, a jeszcze bardziej takim człowiekiem stał się dla tych, którzy tego potrzebują.