Rozważanie Ewangelii na środę, 10 sierpnia

J 12,24-26
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Obumarcie nie wydaje się niczym przyjemnym – pierwsze skojarzenie to bez wątpienia śmierć. A mimo to Jezus mówi, że tylko jeżeli ziarno obumrze, będzie w stanie zmienić się i wzrosnąć, przynieść na ten świat dobro. Co więcej, Jezus wzywa nas do bycia ziarnem: do obumierania i zmiany, która będzie niosła trochę więcej miłości niż wcześniej. Pamiętaj, że wzrost dzieje się tylko tam, gdzie jest nam choć trochę niewygodnie, gdzie obumieramy dla Boga i drugiego człowieka.