Moja Wielka Grecka Wyprawa, dzień 27. Europa klaksonem wita

W ostatnim sklepie w Serbii wydajemy resztę dinarów, niektórzy nawet z pomocą kalkulatora. Obliczenia się nie zgadzają i zostaje 200 dinarów – idealnie na dużą paczkę chipsów.

Na przejściu granicznym tradycyjnie dopychamy się jak na rowerkach biegowych na początek kolejki samochodów, straż graniczna przybija ostatnie podczas tej wyprawy pieczątki w paszportach i witamy ponownie Węgry.

Nieoficjalna wewnętrzna policja bagażowa melduje o poprawieniu się kultury pakowania bambetli na rowerach. Pominąwszy paru recydywistów, wypadnięcie metalowego kubeczka i spodenek rowerowych – bezpieczeństwo kolumny wzrosło.

Jedna z grup na swojej drodze spotyka mistrza wrestlingu, Ismaila Timurovicha Musukaeva, jadącego po kolarsku na rowerze. Wraz z Olkiem prowadzą kolumnę przez kilkanaście minut, rozmawiając po angielsku.

Z pomysłów kontrowersyjnych wymieniamy przypadek czterech rowerzystów: Cecylii, Tomka, Ignacego i Maćka S., którzy wychodzą biegać. Dystans 6 kmpokonują w tempie 5 minut i 50 sekund na kilometr. W sandałach i butach SPD.

Nocleg na weekend (poza wcześnie zamykanymi lokalnymi sklepami) zapowiada się wybornie. Probostwo węgierskiej parafii z ogródkiem. Mamy do dyspozycji łazienki, kuchnie i… łóżka! Miejmy nadzieję, że od takich luksusów nikomu nie odechce się jazdy!

Maciej Pyka