15 listopada| Wolontariat Misyjny

Oziornoje. Miejsce uczące dobra i wdzięczności

Bóg nie bez powodu wkłada marzenia w nasze serca, a przykładem jest wolontariat misyjny.

Można by powiedzieć, że wiele lat temu zapragnęłam wyjechać na misje, lecz te słowa nie do końca oddają prawdę. Jestem głęboko przekonana, że ta chęć nie zrodziła się sama, a raczej została zrodzona. Bóg ma plan na wszystko – właśnie dlatego wierzę, że to marzenie nie znalazło się w moim sercu przypadkiem.

Wyjazd na misje był zawsze dla mnie czymś, czego bardzo pragnęłam. Nie wiedziałam jedynie jak, gdzie, na ile ani kiedy. Dlatego, gdy dowiedziałam się o Wolontariacie Misyjnym NINIWA, nie zastanawiałam się długo. W zjazdach przygotowujących w Oblackim Centrum Młodzieży NINIWA uczestniczyłam razem z moim chłopakiem Szymonem oraz innymi wolontariuszami planującymi wyjazd w różne zakątki świata.

Wyjazd

Razem z Szymonem zdecydowaliśmy się pojechać do Kazachstanu. Jak się później okazało, dołączył do nas jeszcze Filip, jednak z nim spotkaliśmy się dopiero na lotnisku w Stambule podczas przesiadki do Astany – stolicy Kazachstanu.

Podróż do naszego miejsca docelowego nie należała do najkrótszych. Przemieszczaliśmy się samolotami, taksówkami oraz pociągiem, aby ostatecznie w Kellerowce odebrał nas kierowca z Oziornoje. Cała droga z Astany do naszego miejsca posługi liczyła ok. 450 km.

Wolontariat Misyjny NINIWY w Kazachstanie

Oziornoje

Miejscem naszego wolontariatu misyjnego było Oziornoje – wioska, w której aktualnie mieszka ok. 150 osób. Z pozoru to malutka miejscowość na północy kraju, jednak w rzeczywistości ma ogromne znaczenie – zarówno dla katolików, jak i dla samych Polaków.

Polska wieś na północy Kazachstanu

Wieś powstała w czerwcu 1936 roku w wyniku masowej, potajemnej deportacji ponad 35–65 tysięcy Polaków z Ukrainy przeprowadzonej przez władze ZSRR. Wywieziono ich na środek pustego stepu. Deportowani budowali prowizoryczne ziemianki – jednym słowem, radzili sobie jak tylko mogli. Jednak mimo starań, przez trudne warunki, głód i choroby wielu z nich zmarło w pierwszych miesiącach.

Jednakże ci, którzy przeżyli, dostosowali się do życia w zaistniałych warunkach. Kiedy byliśmy w Oziornoje, poznaliśmy wielu potomków deportowanych – kochane babcie oraz młode osoby, które mimo że są już piątym pokoleniem, nadal potrafią mówić po polsku.

oplus_32

Narodowe sanktuarium

W Oziornoje zostaliśmy przyjęci przez polskie siostry zakonne ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia NMP. Mieszkające tam s. Rafała oraz s. Lidia opiekują się Narodowym Sanktuarium Królowej Pokoju.

Historia tego miejsca łączy się z pewnym cudem. Zimą podczas II wojny światowej nastał ogromny głód. Mieszkańcy żarliwie modlili się do Maryi o ratunek. Nagle 25 marca 1941 roku, w uroczystość Zwiastowania NMP, podczas gwałtownych roztopów na suchym stepie utworzyło się jezioro pełne ryb, które można było łapać gołymi rękami. Dzięki temu ludzie zostali uratowani od śmierci głodowej, a wydarzenie to uznano za cud. Samo jezioro kilka razy wysychało i znowu napełniało się wodą, lecz nigdy nie było w nim już tak wielu stworzeń.

Posługa

Nasz wolontariat polegał na pomocy w organizacji Święta Młodzieży. Jest to festiwal młodych katolików pochodzących ze środkowej Azji. Naszym zadaniem były przygotowania, praca w trakcie festiwalu oraz posprzątanie po nim. Często była to praca fizyczna: rozkładanie dużych namiotów, noszenie materacy, ławek, stołów oraz oczywiście sprzątanie.

W tym wszystkim nie byliśmy sami, przyjechali również inni wolontariusze – z Kazachstanu, Słowenii i Polski. Było wiele obowiązków, ale nigdy nie zabrakło czasu na modlitwę – codzienna Msza Święta czy adoracja były czymś, co pozwalało się zatrzymać.

Mieszkaliśmy tuż przy sanktuarium – ja w klasztorze, a Szymon z Filipem w domu obok. Kolejnym z pięknych wspomnień są wspólne posiłki z siostrami, gotowanie, robienie przetworów i obraz stołu, przy którym często zasiadali niespodziewani goście. Trudno szukać większego poczucia wspólnoty od tego, które zrodziło się w Oziornoje podczas festiwalu oraz w codzienności.

Jedną z rzeczy, które zapamiętam na długo, była niedzielna wizyta w wioskach. Tamtejsi mieszkańcy nie mają na co dzień dostępu do sakramentów, dlatego wizyta kapłana jest dla nich czymś szczególnym. W skromniutkich kaplicach gromadziło się zaledwie kilka osób – były to starsze panie spragnione Eucharystii i szczerze dbające o swoją małą wspólnotę. Wywarło to na mnie ogromny wrażenie. Zrozumiałam, jak ogromną łaską jest możliwość częstego przyjmowania sakramentów.

A jeśli mowa o łasce – jest to słowo, które od czasu pobytu w Oziornoje wyraźnie wyryło się w moim sercu. Podczas wolontariatu – obserwując młody Kościół, który w Azji dopiero się kształtuje – zrozumiałam, jak ogromnym darem jest wiara. U nas najczęściej wiarę wynosi się z domu, jednak w Kazachstanie sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Tam każdy człowiek, który szuka, przychodzi do Kościoła i decyduje się na pozostanie w nim, jest prawdziwym cudem.

Turystyka

W naszym wyjeździe nie zabrakło również czasu na zwiedzenie Kazachstanu. Odwiedziliśmy stolicę Astanę oraz słynne Ałmaty znajdujące się na południu kraju. Kazachstan przez swoją wielkość jest także bardzo zróżnicowany widokowo i kulturowo. Jednakże żadne z tych pięknych krajobrazów nie poruszyły mnie tak bardzo jak ta maleńka wioska na północy – Oziornoje.

Oziornoje to miejsce uczące dobra i wdzięczności

Wdzięczności za każdą napotkaną osobę i przeprowadzoną rozmowę, za te najzwyklejsze rzeczy w codziennym życiu, za otwartość i życzliwość ludzi, za piękno świata, za miłość – każdy jej rodzaj i odmianę, za doświadczenie żywego Kościoła oraz przede wszystkim za łaskę, jaką jest wiara.

Oziornoje mnie zmieniło. Nie sposób wrócić do domu takim samym. Mimo że wolontariat misyjny trwał zaledwie kilkanaście dni, to odcisnął na moim sercu ślad, który – mam nadzieję – nie zostanie szybko zatarty.

Julia Olejniczak


Czujesz chęć działania i chcesz dać coś od siebie? Przekuć swoje talenty w realną pomoc, a przy okazji przeżyć niezwykłą przygodę? Sprawdź – to może być doświadczenie, które zmieni na lepsze życie innych ludzi i… Twoje!

Sprawdź szczegóły w linku poniżej i dołącz do Wolontariatu Misyjnego NINIWY:

niniwa.pl

Redakcja portalu niniwa.pl

WYDARZENIA Czytaj więcej
NAJNOWSZE WPISY: