Rozważanie na czwartek, 5 sierpnia

Mt 16,13-23
Gdy Jezus przyszedł w okolice Cezarei Filipowej, pytał swych uczniów: «Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?». A oni odpowiedzieli: «Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków». Jezus zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?». Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego». Na to Jezus mu rzekł: «Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie». Wtedy surowo zabronił uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Mesjaszem. Odtąd zaczął Jezus Chrystus wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Odkrywanie, kim jest Chrystus, to proces. Zadanie na całe życie. Najważniejsze wydaje się pierwsze świadome nazwanie Jezusa Mesjaszem. Kolejne, nie mniej ważne, opierają się na pierwszym wyznaniu. Tekst Ewangelii nie tylko podkreśla znaczenie tego doświadczenia, ale i mówi o wspólnototwórczym jego wymiarze. Za każdym razem, kiedy Mesjasz staje w centrum twojego życia, budujesz Kościół. W różny sposób stajesz się inspiracją dla spotkanych osób. Dla jednych jesteś skandalem, dla drugich wyrzutem, dla jeszcze innych motywacją do cierpliwego szukania prawdziwej wartości życia. Zawsze jednak stajesz się cegłą tej tajemniczej budowli.