Rozważanie Ewangelii na poniedziałek, 2 czerwca 2025

J 16,29-33
Uczniowie rzekli do Jezusa: «Oto teraz mówisz otwarcie i nie opowiadasz żadnej przypowieści. Teraz wiemy, że wszystko wiesz i nie trzeba, aby Cię kto pytał. Dlatego wierzymy, że od Boga wyszedłeś». Odpowiedział im Jezus: «Teraz wierzycie? Oto nadchodzi godzina, a nawet już nadeszła, że się rozproszycie – każdy w swoją stronę, a Mnie zostawicie samego. Ale Ja nie jestem sam, bo Ojciec jest ze Mną. To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat».

Tak szybko, jak apostołowie uznali, że osiągnęli konkretną pewność wiary, tak też szybko zwątpili w chwili pojmania Jezusa. Bóg nie potrzebuje naszych deklaracji i zapewnień. Nawet po uznaniu w Jezusie Boga mogę być od Niego daleko, kiedy zabraknie zaufania. Wiara nie opiera się na „wiem i rozumiem, że jesteś Bogiem”, ale na „ufam Tobie pomimo wszystko”. Bardziej niż o wiedzę i chęć zrozumienia troszczmy się o zaufanie, nawet gdybyśmy szli w totalnych ciemnościach.