Rozważanie Ewangelii na niedzielę, 3 sierpnia 2025

Łk 12,13-21
Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem». Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mię ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?». Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa [we wszystko], życie jego nie jest zależne od jego mienia». I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał sam w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!”. Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś przygotował?”. Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem».

Jezus nie potępia dziś ludzkiej przedsiębiorczości. Chce nam tylko przypomnieć, że nie od pieniędzy zależy nasze powodzenie i szczęście.
Ale majątek nie jest jedyną rzeczą, jaką chcemy zgromadzić i zabezpieczyć na później. Czasem chcemy tak „przechować” miłość. I zamiast zrobić coś od razu – porozmawiać, przeprosić, pomóc, podarować swój czas – zwlekamy.
Może widzę, że tak właśnie jest w moim życiu. Nie robię czegoś, nie mówię, bo… „jeszcze będzie na to czas”. A może ten czas nadszedł właśnie dziś? Porozmawiam o tym z Panem Bogiem.