Rozważanie Ewangelii na sobotę, 22 listopada 2025

Łk 20,27-40
Podeszło do Jezusa kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: „Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu”. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie. Wziął ją drugi, a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci. W końcu umarła ta kobieta. Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę». Jezus im odpowiedział: «Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania. A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa „O krzaku”, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją». Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: «Nauczycielu, dobrześ powiedział», bo o nic nie śmieli Go już pytać.

Wiara w zmartwychwstanie jest podstawą życia religijnego człowieka ochrzczonego. Czy jednak tak jest w praktyce? Pewnie masz w gronie rodziny czy znajomych ludzi, którzy nie wierzą w zmartwychwstanie ciała, wierzą np. w reinkarnację. Żaden naukowiec nie jest w stanie do końca udowodnić faktu zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Mamy jednak kilka dowodów na poparcie prawdziwości tego wydarzenia (m.in. pusty grób Pański w Jerozolimie, Całun Turyński). Czy wierzysz w tę prawdę?