Rozważanie Ewangelii na czwartek, 27 listopada 2025

Łk 21,20-28
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Skoro ujrzycie Jerozolimę otoczoną przez wojska, wtedy wiedzcie, że jej spustoszenie jest bliskie. Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech z niego uchodzą, a ci po wsiach niech do niego nie wchodzą! Będzie to bowiem czas pomsty, aby się spełniło wszystko, co jest napisane. Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni! Będzie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew na ten naród: jedni polegną od miecza, a drugich zapędzą w niewolę między wszystkie narody. A Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą. Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec szumu morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z wielką mocą i chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie».

Gdy mowa o znakach na słońcu, księżycu i gwiazdach oraz o trwodze narodów, mamy patrzeć na te zapowiedzi nie jako opis dosłowny, lecz symboliczny. Jezus posługuje się językiem apokaliptycznym. Wskazuje, że to, co może wydawać się najtrwalsze we wszechświecie, ulegnie zmianie, a później zniszczeniu. Ani ziemia, ani słońce, ani jakakolwiek część kosmosu nie będzie trwała wiecznie. Jednak w obliczu bezradności mamy jako ludzie wiary podnieść nasze głowy i oczekiwać ratunku Zbawiciela. Święty Paweł pisze w Liście do Koryntian, że to, co zniszczalne, ma „przyoblec się w to, co niezniszczalne” (1 Kor 15,53).