Rozważanie Ewangelii na wtorek, 2 grudnia 2025

Łk 10,21-24
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić». Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Zazdroszczę uczniom Jezusa. Tego, co widziały ich oczy, oraz tego, co słyszały ich uszy. Czasem odnoszę wrażenie, że gdybym żył w czasach Jezusa, byłoby mi łatwiej wierzyć; z większą łatwością przyjmowałbym słowo; z większą łatwością podążałbym za Mistrzem. Wiem jednak, że to tylko wrażenie. Przecież uczniowie mieli bliski kontakt z Jezusem, a jednak nie uchroniło ich to przed popełnianiem błędów. Najważniejsza jest otwartość na spotkanie z Nim. Dzisiaj postaram się bardziej otworzyć oczy i uszy, by dostrzec Jego obecność.