Rozważanie Ewangelii na sobotę, 28 lutego

Mt 5,43-48

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził”. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski».

Ostatni dzień lutego. Ta Ewangelia mnie zawstydza, oskarża. Pokazuje, że o własnych siłach potrafię jedynie całkiem dobrze żyć „po swojemu”, a nie „po Bożemu”. Czym mamy się różnić od innych ludzi, na czym polega życie „po Bożemu”? A chociażby na miłowaniu wszystkich bez wyjątku, przebaczaniu wszystkim, nadstawianiu drugiego policzka – nawet gdy niesłusznie cierpimy. Na darzeniu szacunkiem, na wprowadzaniu jedności i pokoju, nieocenianiu i niedzieleniu na złych i dobrych, na pomaganiu i zauważaniu wykluczonych… Dzięki temu nasze życie będzie znakiem zapytania.