Rozważanie Ewangelii na środę, 15 kwietnia

J 3,16-21

Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że dał swojego Syna Jednorodzonego; każdy, kto w Niego wierzy, ma życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu».

Bóg nie przyszedł mnie osądzić, ale uratować – przez dar swojego Syna dał mi szansę na życie wieczne. To nie On mnie potępia, lecz ja sam, gdy wybieram ciemność zamiast światła. Wiara to nie tylko zgoda rozumu, ale decyzja, by iść w stronę prawdy, choć czasem wymaga to odwagi. Czy wybieram światło nawet wtedy, gdy odsłania ono to, co we mnie trudne?