Rozważanie Ewangelii na czwartek, 23 kwietnia

J 12,24-26

«Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Jezus porównuje życie do ziarna, które musi obumrzeć, by wydać plon. To znaczy, że czasem trzeba oddać coś ze swojego „ja” – wygodę, egoizm, przyzwyczajenia – by zyskać coś większego i prawdziwego. Miłość do własnego życia na ziemi nie może być przesłoną dla życia wiecznego. Jezus zaprasza nas, żebyśmy z Nim szli, nawet jeśli oznacza to trudne wybory. Co jestem dziś gotów poświęcić, aby moje życie naprawdę zakwitło?