Rozważanie Ewangelii na czwartek, 30 kwietnia

J 13,16-20

Kiedy Jezus umył uczniom nogi, powiedział im: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Sługa nie jest większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Wiedząc to, będziecie błogosławieni, gdy według tego będziecie postępować. Nie mówię o was wszystkich. Ja wiem, których wybrałem; lecz [potrzeba], aby się wypełniło Pismo: Kto ze Mną spożywa chleb, ten podniósł na Mnie swoją piętę. Już teraz, zanim się to stanie, mówię wam, abyście gdy się stanie, uwierzyli, że Ja jestem. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto przyjmuje tego, którego Ja poślę, Mnie przyjmuje. A kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał».

Jezus, choć był Panem i Nauczycielem, uniżył się i umył uczniom nogi, pokazując, że prawdziwa wielkość wyraża się w służbie i pokorze. Jego gest to nie tylko symbol czystości, ale wezwanie do życia miłością, która działa. Przypomina też, że nie każdy będzie wierny, ale mimo to miłość nie ustaje. Kto przyjmuje innych z sercem sługi, przyjmuje samego Boga. Czy potrafię służyć innym bez oczekiwania uznania?