Rozważanie Ewangelii na piątek, 11 września

Łk 6,39-42

Jezus opowiedział uczniom przypowieść: «Czy może niewidomy prowadzić niewidomego? Czy nie wpadną w dół obydwaj? Uczeń nie przewyższa nauczyciela. Lecz każdy, dopiero w pełni wykształcony, będzie jak jego nauczyciel. Czemu to widzisz drzazgę w oku swego brata, a belki we własnym oku nie dostrzegasz? Jak możesz mówić swemu bratu: „Bracie, pozwól, że usunę drzazgę, która jest w twoim oku”, gdy sam belki w swoim oku nie widzisz? Obłudniku, wyrzuć najpierw belkę ze swego oka, a wtedy przejrzysz, ażeby usunąć drzazgę z oka swego brata».

Chociaż Jezus nie studiował psychologii (i nie wiedział, czym jest mechanizm obronny zwany projekcją), zauważa jedną z naszych częstych przypadłości. Nie dość, że wady innych zauważamy szybciej niż własne, to jeszcze bardzo często okazuje się, że u innych denerwują nas takie cechy czy zachowania, które… sami mamy. Popatrzę na swoje życie i na cechy, które widzę u innych, a które są dla mnie trudne. Tyle razy myślę: „nie szanuje”, „nie jest wyrozumiały”, „brakuje mu wrażliwości”, „jest uparty”, „nie chce spojrzeć na to z mojej strony”… A czy to się czasem nie tyczy także mnie samego…?