Rozważanie Ewangelii na czwartek, 7 lipca

Mt 10,7-15
Jezus powiedział do swoich apostołów: «Idźcie i głoście: „Bliskie już jest królestwo niebieskie”. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy. A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, powitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was. Gdyby was gdzie nie chciano przyjąć i nie chciano słuchać słów waszych, wychodząc z takiego domu albo miasta, strząśnijcie proch z nóg waszych. Zaprawdę powiadam wam: Ziemi sodomskiej i gomorejskiej lżej będzie w dzień sądu niż temu miastu».

Jezus wysyła uczniów, żeby uzdrawiać, wskrzeszać i uwalniać z mocy złego ducha. Widać wyraźnie, że Jego postawa jednoznacznie koresponduje z proroctwem Ozeasza z pierwszego czytania: „Pośrodku ciebie jestem Ja – Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać”. Tego zbawczego działania niewątpliwie potrzebowali ludzie dotknięci rozmaitymi słabościami. Ale potrzebowali go również apostołowie, którzy nieśli Boga innym, bo przy tym sami odkrywali, jak bardzo jest On bliski i jak wielka jest Jego moc.
Panie Jezu, daj mi dzisiaj doświadczyć Twojej obecności, która niesie oczyszczenie, umocnienie, zbawienie.