Rozważanie Ewangelii na wtorek, 13 września

Łk 7,11-17
Jezus udał się do pewnego miasta zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki. Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego, jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta. Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz». Potem przystąpił, dotknął się mar, a ci, którzy je nieśli, stanęli. I rzekł: «Młodzieńcze, tobie mówię, wstań». Zmarły usiadł i zaczął mówić; i oddał go jego matce. A wszystkich ogarnął strach; wielbili Boga i mówili: «Wielki prorok powstał wśród nas i Bóg łaskawie nawiedził lud swój». I rozeszła się ta wieść o Nim po całej Judei i po całej okolicznej krainie.

„Zmarły usiadł i zaczął mówić”. Mówić – „laleo” – oznacza „opowiadać” z naciskiem na przekazywanie informacji. Mówienie („laleo”) prowadzi do zbudowania więzi społecznej. Z jednej strony informacja zawarta w tym Słowie podaje rodzaj śmierci syna. On umarł dla matki, ponieważ przestał budować z nią więź. Z drugiej strony ten fragment Ewangelii pokazuje sposób komunikacji Jezusa, który polega na „laleo”, na budowaniu relacji ze swoimi słuchaczami. Jeżeli już masz mówić, mów, żeby być.