Rozważanie Ewangelii na czwartek, 5 czerwca 2025

J 17,20-26
W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: «Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».

Modlitwa Jezusa o jedność. Często patrzymy na jedność czysto zewnętrznie – kłócą się/nie kłócą się, dogadują się/nie dogadują się itd. To, co zewnętrzne, jest jedynie wynikiem tego, co wewnątrz. Jeżeli w nas będzie walka i niezgoda, to na zewnątrz też tak będzie. Jedność zaczyna się od wnętrza, od środka. Bycie w Ojcu i Synu sprawia, że stajemy się bardziej cali, jedni – w naszych pragnieniach, działaniach, słowach. Bardziej spójni.