Rozważanie Ewangelii na sobotę, 7 czerwca 2025

J 21,20-25
Gdy Jezus zmartwychwstały ukazał się uczniom nad jeziorem Genezaret, Piotr, obróciwszy się, zobaczył idącego za sobą ucznia, którego miłował Jezus, a który to w czasie uczty spoczywał na Jego piersi, i powiedział: «Panie, kto jest ten, który Cię zdradzi?». Gdy więc go Piotr ujrzał, rzekł do Jezusa: «Panie, a co z tym będzie?». Odpowiedział mu Jezus: «Jeżeli chcę, aby pozostał, aż przyjdę, co tobie do tego? Ty pójdź za Mną». Rozeszła się wśród braci wieść, że uczeń ów nie umrze. Ale Jezus nie powiedział mu, że nie umrze, lecz: «Jeśli Ja chcę, aby pozostał, aż przyjdę, co tobie do tego?». Ten właśnie uczeń daje świadectwo o tych sprawach i on je opisał. A wiemy, że świadectwo jego jest prawdziwe. Jest ponadto wiele innych rzeczy, których Jezus dokonał, a które, gdyby je szczegółowo opisać, to sądzę, że cały świat nie pomieściłby ksiąg, które by trzeba napisać.

„Co tobie do tego?” Taki mocny wstrząs dla Piotra, ale myślę, że bardzo potrzebny, bo koncentrujący go na jego powołaniu, jego życiu i relacji z Bogiem. Jezus w tym wydarzeniu uświadamia, że nie jest dobrze żyć życiem innych. Trochę tak jakby w naszym pokoju był bałagan, ale chętnie zajrzelibyśmy do sąsiada, żeby powiedzieć mu, co i jak posprzątać. Zajmij się najpierw swoim pokojem. To też jest sygnał, że Bóg każdego prowadzi indywidualnie, a porównywanie się albo będzie pchało cię w frustrację, że ktoś jest w miejscu, w którym ty chciałbyś już być, albo w pychę, bo będziesz miał poczucie, że miejsce, w którym jest bliźni, już dawno masz za sobą.