Rozważanie Ewangelii na sobotę, 6 września 2025

Łk 6,1-5
W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?». Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: «Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać». I dodał: «Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Ważne, żeby przepisy i prawo nie przesłoniły mi nigdy drugiego człowieka. Autentyczne dobro człowieka i miłość do niego są zawsze ważniejsze niż prawo, które powinno nam, ludziom, służyć i nas ochraniać. Jeśli będę potrafił kochać i widzieć drugą osobę z jej potrzebami, problemami i przeżyciami, to nie wpadnę nigdy w legalizm, czyli w kurczowe trzymanie się przepisów. To skoncentrowanie na prawie dawało faryzeuszom poczucie bezpieczeństwa, ale zamykało ich na głębokie spotkanie z drugą osobą i Panem Bogiem.