Rozważanie Ewangelii na czwartek, 18 września 2025

Mt 20,1-16
«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy. Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił. Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?”. Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy!”. A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych!”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze. Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzyśmy znosili ciężar dnia i spiekoty”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czy nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź! Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?”. Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».

Czy dostrzegam sens i wartość tego, co robię? Motywacją robotników, którzy pracowali 12 godzin, był tylko pieniądz. Zazdrościli tym, którzy zarobili tyle samo za mniejszą pracę, i buntowali się przeciwko gospodarzowi. Tymczasem gdyby dostrzegli sens i wartość swojej pracy, za którą dostali uczciwe wynagrodzenie, ucieszyliby się z tego, że gospodarz najął i tych, którzy do tej pory marnowali swój czas i swoje życie. W przełożeniu na życie duchowe: warto dostrzec sens, wartość i piękno życia blisko Boga, życia zgodnego z wyznawaną wiarą, nawet jeśli nieraz jest ono trudne. Wtedy ucieszymy się, że i inni się nawrócili, nawet jeżeli nie włożyli w rozwój swojej wiary tyle wysiłku, co my.