Rozważanie Ewangelii na czwartek, 2 października 2025

Łk 10,1-12
Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!”. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”. Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: „Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam”. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».

Pan Jezus wysyłał uczniów po dwóch. Jeśli jesteś Jego uczniem, to nigdy nie powinieneś być sam. Pan Jezus przewidział dla ciebie towarzysza tej ewangelicznej przygody, często nie tylko jednego, ale wielu. To z nimi możesz dzielić wszystkie radości i trudy misji, i to właśnie oni najlepiej to wszystko rozumieją, bo idą tą samą drogą. Podziękuj Panu Bogu za każdego z nich. Dzieląc drogę z innymi, doskonale zrozumiesz, że co prawda samemu można iść szybko, ale daleko można zajść tylko z innymi.