Rozważanie Ewangelii na wtorek, 7 października 2025

Łk 10,38-42
Jezus przyszedł do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyjęła Go do swego domu. Miała ona siostrę, imieniem Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Przystąpiła więc do Niego i rzekła: «Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła». A Pan jej odpowiedział: «Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona».

Historia przyjaciół Pana Jezusa często jest historią nas samych. W każdym z nas bowiem jest nie tylko skupiona na Chrystusie Maria, ale i Marta, którą zajmują różne obowiązki. I ważne jest, aby potrafić znaleźć zdrowy balans między tymi dwiema siostrzanymi postawami. Pamiętać jeszcze trzeba o bracie Łazarzu. Milczenie tego fragmentu Ewangelii na jego temat podpowiada być może to, że już w jakiś sposób niedomaga. Jego przyszłe wskrzeszenie z martwych zapowiada wskrzeszenie wielu z nas, z naszych małych i większych śmierci. Będzie tak, jeśli tylko zrobimy wszystko, aby być przyjaciółmi Jezusa; żebyśmy nie tylko my sami czuli się dobrze z Nim, ale i by On czuł się dobrze z nami, w naszym domu, w którym jako przyjaciel pragnie być stale mile widzianym gościem.