Rozważanie Ewangelii na środę, 22 października 2025

Łk 12,39-48
Jezus powiedział do swoich uczniów: «To rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie złodziej ma przyjść, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie». Wtedy Piotr zapytał: «Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich?». Pan odpowiedział: Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby na czas wydzielił jej żywność? Szczęśliwy ten sługa, którego pan, powróciwszy, zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w duszy: „Mój pan ociąga się z powrotem” i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; każe go ćwiartować i z niewiernymi wyznaczy mu miejsce. Sługa, który zna wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie zna jego woli i uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele zlecono, tym więcej od niego żądać będą».

Szczęśliwy człowiek, który robi dokładnie to, co do niego należy. Takiego człowieka nie spotka żadna kara. A co należy do zadań uczniów Chrystusa? Z czego każdy chrześcijanin zostanie rozliczony? Święty Jan od Krzyża mówił, że na końcu będziemy sądzeni z miłości. Tej miłości, która nie jest uczuciem, ale życiową postawą, która ma swój wyraz w trosce o relacje i dbaniu o dobro drugiego tak samo jak o własne. Jeśli kochasz, to nie musisz się bać. Jeśli siejesz miłość, to jako plon też zbierasz miłość, bo za serce nie ma innej odpowiedniej odpłaty jak tylko serce.