Rozważanie Ewangelii na czwartek, 15 stycznia

Mk 1,40-45

Trędowaty przyszedł do Jezusa i upadając na kolana, prosił Go: «Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić». Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: «Chcę, bądź oczyszczony!». Natychmiast trąd go opuścił i został oczyszczony. Jezus surowo mu przykazał i zaraz go odprawił, mówiąc mu: «Uważaj, nikomu nic nie mów, ale idź pokaż się kapłanowi i złóż za swe oczyszczenie ofiarę, którą przepisał Mojżesz, na świadectwo dla nich». Lecz on po wyjściu zaczął wiele opowiadać i rozgłaszać to, co zaszło, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, lecz przebywał w miejscach pustynnych. A ludzie zewsząd schodzili się do Niego.

Jezus uzdrowił trędowatego i surowo zakazał mu mówić? Dlaczego? Żeby nie przysłonić cudami sedna przesłania Ewangelii o zbawieniu. Często wydaje nam się, że to, co bezpośrednio nas trapi, jest naszym największym problemem. Wtedy też budzi się w nas tendencja do połowicznych rozwiązań. Jezus wprawdzie uzdrawia, ale równocześnie daje do zrozumienia, że chociaż to palący problem człowieka, to jednak nie fundamentalny. Najgłębsze problemy pozostają dla nas często niewidoczne, dopóki Boska mądrość nam ich nie odsłoni.