Rozważanie na wtorek, 10 sierpnia

J 12,24-26
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity. Ten, kto kocha swoje życie, traci je, a kto nienawidzi swego życia na tym świecie, zachowa je na życie wieczne. A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli kto Mi służy, uczci go mój Ojciec».

Z Encyklopedii PWN (edycja internetowa): „obumieranie, nekrobioza, powolne zamieranie komórek poprzedzone zmianami zwyrodniającymi; zwykle następuje odnowa i zastąpienie obumarłych komórek młodymi (np. naskórka); może być wywołane czynnikami chorobowymi”. Umieranie kosztuje. Wiąże się z bólem. Mówi się o czterech narodzinach w cyklu życiowym człowieka. Pierwsze to wyjście z łona matki. Drugie związane z okresem dorastania (12–13 lat). Trzecie przypada na czterdziesty rok życia. Czwarte to przejście do domu Ojca. Każde narodziny wiążą się z bólem umierania, ze zmianami zwyrodniającymi. Wszystko, co dobre, wymaga kosztów.